صدف های ساحل

مردي در کنار ساحل دورافتاده اي قدم مي‌زد. مردي را در فاصله دور مي بيند که مدام خم مي‌شود و چيزي را از روي زمين بر مي‌دارد و توي اقيانوس پرت مي‌کند.

نزديک تر مي شود، مي‌بيند مردي بومي صدفهايي را که به ساحل مي افتد در آب مي‌اندازد.

- صبح بخير رفيق، خيلي دلم مي خواهد بدانم چه مي کني؟
- اين صدفها را در داخل اقيانوس مي اندازم. الآن موقع مد درياست و اين صدف ها را به ساحل دريا آورده و اگر آنها را توي آب نيندازم از کمبود اکسيژن خواهند مرد.
- دوست من! حرف تو را مي فهمم ولي در اين ساحل هزاران صدف اين شکلي وجود دارد. تو که نمي‌تواني آنها را به آب برگرداني خيلي زياد هستند و تازه همين يک ساحل نيست. نمي بيني کار تو هيچ فرقي در اوضاع ايجاد نمي کند؟
مرد بومي لبخندي زد و خم شد و دوباره صدفي برداشت و به داخل دريا انداخت
و گفت: "براي اين يکي اوضاع فرق کرد… !"

نتیجه گیری :

مهم نیست بهترین و کاملترین  چیه ، مهم این است که بهترین و کاملترینی که ما میتونیم انجام بدیم چیه .
در گزینش نیروی انسانی اینکه فرد مورد نظر چه جوری یاد گرفته مهم تر است از چیزهایی که یاد گرفته .
در حال حاضر که سرمایه های انسانی مهم ترین ها هستند طرز برخورد افراد برای حل مسائل مهم است نه حل کردن مسئله
( یک گره رو هم میشه با دندون باز کرد هم با دست )

لینک مرجع